Bazy danych

Projekt tabeli szkolnej biblioteki

Klasy VII i VIII 45 minut Lekcja otwarta, bez logowania

Uczeń projektuje tabelę dla zbioru książek szkolnej biblioteki, nazywa pola i ich typy, rozbija zlepiony opis na osobne rekordy i wskazuje pole, które jednoznacznie odróżnia jeden rekord od drugiego.

Sprzęt na lekcję: laptopy szkolne z przeglądarką, po jednym na parę uczniów, projektor lub monitor do pokazu, wydruk karty pracy z sześcioma zlepionymi opisami książek dla każdej pary. Do pracy wystarczy dowolny arkusz kalkulacyjny zainstalowany na laptopie, na przykład LibreOffice Calc. Jeśli szkoła pracuje na arkuszu w chmurze, nauczyciel zakłada jeden pusty arkusz na swoim koncie i udostępnia go linkiem z prawem edycji, dzięki czemu uczeń nie zakłada żadnego konta.

Podstawa programowa

Informatyka · Szkoła podstawowa, klasy VII i VIII

Cele kształcenia, wymagania ogólne

I Rozumienie, analizowanie i rozwiązywanie problemów na bazie logicznego i abstrakcyjnego myślenia, myślenia algorytmicznego i sposobów reprezentowania informacji.
II Programowanie i rozwiązywanie problemów z wykorzystaniem komputera oraz innych urządzeń cyfrowych: układanie i programowanie algorytmów, organizowanie, wyszukiwanie i udostępnianie informacji, posługiwanie się aplikacjami komputerowymi.

Treści nauczania, wymagania szczegółowe

II.3 c) rozwiązywania zadań rachunkowych z programu nauczania z różnych przedmiotów w zakresie szkoły podstawowej, z codziennego życia w arkuszu kalkulacyjnym: umieszcza dane w tabeli arkusza kalkulacyjnego, posługuje się podstawowymi funkcjami, stosuje adresowanie względne, bezwzględne i mieszane, przedstawia dane w postaci różnego typu wykresów, porządkuje i filtruje dane, Najbliższe dopasowanie w obowiązującej podstawie dla klas VII i VIII. Punkt dotyczy arkusza kalkulacyjnego, a nie bazy danych, ale obejmuje umieszczanie danych w tabeli oraz porządkowanie i filtrowanie danych, czyli praktyczny rdzeń tej lekcji.
I.1 formułuje problem w postaci specyfikacji (czyli opisuje dane i wyniki) oraz wyróżnia kroki w algorytmicznym rozwiązywaniu problemów. Stosuje różne sposoby przedstawiania algorytmów, w tym w języku naturalnym, w postaci listy kroków; Podstawa dla wątku projektowania: uczeń opisuje dane i wyniki, co przekłada się na nazwanie pól tabeli i ich typów.

Czego ta lekcja nie znajdzie w obowiązującej podstawie

Obowiązująca dla klas VII i VIII podstawa nie używa pojęć baza danych, rekord, pole, klucz ani relacja. Sprawdzone w pełnym tekście przedmiotu informatyka dla klas IV-VI i VII-VIII. Te pojęcia pojawiają się dopiero w szkole ponadpodstawowej: zakres podstawowy II.3 lit. d (baza danych oparta na co najmniej dwóch tabelach, relacje, kwerendy). Lekcję opisujemy jako przygotowanie do tego wymagania, realizowane na poziomie tabeli w arkuszu.

Odniesienie do szkoły ponadpodstawowej, zakres podstawowy

Ta sama lekcja w liceum lub technikum realizuje poniższe wymagania z podstawy dla szkół ponadpodstawowych, Dz.U. 2018 poz. 467.

II.3 d) wyszukuje informacje, korzystając z bazy danych opartej na co najmniej dwóch tabelach, definiuje relacje, stosuje filtrowanie, formułuje kwerendy, Do wykorzystania, gdy lekcję prowadzimy w liceum lub technikum.

Czego uczy ta lekcja

Budowa tabeli w bazie danych
Projekt pól i klucza

To jest lekcja otwarta.

Cały komplet widzicie bez logowania: scenariusz, prezentacja, karta pracy, materiały dla ucznia i quiz. Tak samo wygląda każda lekcja w katalogu po uruchomieniu szkoły.

Film dla nauczyciela

Lektor omawia każdy slajd i podpowiada, na co uważać w klasie. Głos lektora jest syntetyczny, wygenerowany przez AI.

Materiały lekcji

Każdy materiał otwieracie w przeglądarce albo pobieracie jako PDF gotowy do wydruku.

Scenariusz lekcji PDF: Scenariusz lekcji, plik do pobrania
Prezentacja na tablicę Otwórz: Prezentacja na tablicę PDF: Prezentacja na tablicę, plik do pobrania
Karta pracy do druku Otwórz: Karta pracy do druku PDF: Karta pracy do druku, plik do pobrania
Materiały dla ucznia Otwórz: Materiały dla ucznia PDF: Materiały dla ucznia, plik do pobrania
Kartka dla rodzica PDF: Kartka dla rodzica, plik do pobrania
Quiz Otwórz: Quiz PDF dla ucznia: Quiz, plik do pobrania PDF z odpowiedziami: Quiz, plik do pobrania

Wszystko w jednym pliku

Scenariusz, prezentacja, karta pracy, materiały dla ucznia i quiz w obu wersjach.

Pobierz komplet lekcji (PDF)

Lista kontrolna przed lekcją

Do odhaczenia dzień wcześniej i 10 minut przed dzwonkiem. Zaznaczenia zostają tylko w tej przeglądarce i nigdzie się nie zapisują.

Dzień wcześniej: wydrukujcie kartę pracy z sześcioma zlepionymi opisami, po jednej na parę, plus trzy zapasowe, oraz wariant łatwiejszy z gotowymi nagłówkami i opisami rozbitymi na ramki dla dwóch lub trzech uczniów.
Dzień wcześniej: przygotujcie plik arkusza z jedną kolumną ksiazka i sześcioma zlepionymi opisami z karty pracy do pokazu na wejściu oraz drugi plik z tą samą tabelą rozbitą na osiem pól do sprawdzenia na końcu.
Dzień wcześniej: sprawdźcie, że na laptopach uczniów jest zainstalowany arkusz, na przykład LibreOffice Calc, albo że działa link z prawem edycji do arkusza w chmurze na Waszym koncie. Otwórzcie go z laptopa ucznia, nie ze swojego.
Dzień wcześniej: jeśli planujecie wariant trudniejszy, otwórzcie na laptopie uczniowskim sqliteonline.com i sprawdźcie, czy szkolna sieć go przepuszcza.
10 minut przed: włączcie projektor i wyświetlcie plik z jedną kolumną ksiazka, sprawdźcie, że z ostatniej ławki widać treść komórek, i powiększcie czcionkę arkusza, jeśli nie widać.
10 minut przed: zapiszcie na tablicy cztery słowa do wprowadzenia: tabela, rekord, pole, wartość, i zostawcie miejsce na pytanie z wejścia: czego brakuje tej tabeli.
10 minut przed: ustalcie i zapiszcie na tablicy format daty obowiązujący w całej klasie, na przykład 2026-10-12, żeby nie tłumaczyć tego przy każdej parze osobno.
10 minut przed: rozłóżcie laptopy po jednym na parę i sprawdźcie, że każdy uruchamia arkusz bez logowania.

Rozgrzewka na start

Bez sprzętu 3 min

Nauczyciel czyta na głos jeden zlepiony opis: „Adam Mickiewicz Pan Tadeusz wydanie 2019 lektury nr inw. 1042 na polce”, i prosi, żeby każdy uczeń w ciągu minuty policzył, ile osobnych informacji o książce w nim siedzi, a potem podał jedną z nich sąsiadowi z ławki. Dwie osoby czytają swoje liczby na głos.

Czego się spodziewać: Liczby od pięciu do ośmiu, w zależności od tego, czy uczeń rozdzieli imię od nazwiska i numer inwentarza od działu. Powinno paść: autor, tytuł, rok, dział, numer, status. Różnica w liczbach jest punktem wyjścia do pytania, dlaczego komputer musi dostać te informacje osobno.

Przebieg lekcji

5 min

Wejście

Nauczyciel wyświetla arkusz z jedną kolumną o nagłówku ksiazka i sześcioma wierszami, w których cały opis książki jest wpisany jednym ciągiem, na przykład „Adam Mickiewicz Pan Tadeusz wydanie 2019 lektury nr inw. 1042 na polce”. Zadaje klasie dwa zamówienia bibliotekarki: wypisz wszystkie książki wydane po 2018 roku oraz ustaw listę alfabetycznie według nazwiska autora. Prosi dwóch uczniów o próbę wykonania tego w arkuszu. Sortowanie ustawia wiersze według pierwszej litery całego ciągu, więc wynik nie ma nic wspólnego z nazwiskami. Nauczyciel nie poprawia jeszcze niczego, tylko zapisuje na tablicy pytanie: czego brakuje tej tabeli.
10 min

Pokaz

Nauczyciel wprowadza cztery nazwy i zapisuje je na tablicy: tabela to zbiór danych o rzeczach jednego rodzaju, rekord to jeden wiersz, czyli jedna konkretna książka, pole to jedna kolumna, czyli jedna informacja o każdej książce, a wartość to zawartość jednej komórki. Na projektorze rozbija pierwszy zlepiony opis na osiem pól i wpisuje nagłówki: nr_inwentarza, tytul, autor_nazwisko, autor_imie, rok_wydania, dzial, status, data_zwrotu. Przy każdym nagłówku dopisuje typ danych: liczba całkowita, tekst, tekst, tekst, liczba całkowita, tekst ze stałej listy, tekst ze stałej listy, data. Pokazuje trzy zasady projektowania: jedna informacja w jednym polu, wszystkie wartości w kolumnie tego samego typu i tego samego formatu, nazwa pola bez spacji i bez polskich znaków. Na koniec sortuje poprawioną tabelę według pola autor_nazwisko oraz filtruje po polu rok_wydania i pokazuje, że oba zamówienia bibliotekarki wykonują się teraz w dwa kliknięcia. Wprowadza pojęcie klucza: pole, którego wartość nie powtarza się i nigdy nie jest puste.
20 min

Praca uczniów

Pary pracują na jednym laptopie na pustym arkuszu. Krok pierwszy, 5 minut: w pierwszym wierszu arkusza wpisują nagłówki pól, a w karcie pracy zapisują przy każdym nagłówku typ danych: tekst, liczba całkowita, data albo tekst ze stałej listy. Krok drugi, 8 minut: przepisują sześć zlepionych opisów z karty pracy jako sześć rekordów, po jednej informacji w komórce. Opisy są celowo zapisane w różnej kolejności i w różnych formatach dat, więc uczeń musi rozpoznać, która część zdania jest którym polem. Krok trzeci, 4 minuty: para sortuje tabelę malejąco po polu rok_wydania i włącza filtr na polu dzial, wybiera wartość lektury i zapisuje, ile rekordów zostało widocznych. Krok czwarty, 3 minuty: para znajduje w danych dwa rekordy tego samego tytułu i tego samego autora i odpowiada w karcie pracy, które pole pozwala je odróżnić. Nauczyciel chodzi po sali i pyta każdą parę o jedno: skąd wiesz, że wybrane przez Was pole jest kluczem.
5 min

Sprawdzenie

Dwie pary wyświetlają swoje nagłówki na projektorze. Klasa porównuje listy pól i zaznacza różnice, najczęściej rozdzielone albo połączone imię i nazwisko autora oraz obecność lub brak pola data_zwrotu. Nauczyciel sprawdza wybór klucza na żywo: dopisuje do tabeli siódmy rekord, kolejny egzemplarz „Pana Tadeusza” z numerem inwentarza 1250, i pyta, co się dzieje, jeśli kluczem miał być tytuł. Klasa stwierdza, że wartość się powtórzyła, więc tytuł kluczem być nie może, a numer inwentarza tak. Nauczyciel podaje liczbę rekordów działu lektury (cztery: 1042, 1087, 1130, 1199) i porównuje ją z wynikami par.
5 min

Podsumowanie

Nauczyciel wraca do pytania z tablicy z początku lekcji i prosi klasę o odpowiedź jednym zdaniem. Zapisuje trzy reguły do zeszytu: jedna informacja w jednym polu, jeden format i jeden typ w całej kolumnie, klucz nie powtarza się i nie bywa pusty. Dodaje, że dokładnie tak samo zbudowana jest tabela w każdym systemie bibliotecznym, sklepowym czy szkolnym dzienniku, tylko rekordów jest tam kilkaset tysięcy. Zapowiada kolejną lekcję, na której klasa nauczy się zadawać tej tabeli pytania, czyli budować proste zapytania i raporty.

Do powiedzenia na głos

„Komputer nie czyta opisu książki ze zrozumieniem. On porównuje wartości pól, więc wszystko, co ma być kiedyś wyszukane, musi mieć własne pole.”

„Rekord to jeden wiersz, czyli jedna konkretna książka. Pole to jedna kolumna, czyli ta sama informacja o wszystkich książkach naraz.”

„Klucz to pole, którego wartość nie powtarza się w żadnym innym rekordzie i nigdy nie jest puste. Tytuł tego nie spełnia, bo egzemplarze bywają dwa.”

„Jeśli musicie kiedyś szukać czegoś osobno, to znaczy, że dziś ma to dostać osobne pole. Później rozbicie jednej kolumny na trzy kosztuje godziny pracy.”

Typowe błędy uczniów

Uczniowie wpisują imię i nazwisko autora do jednego pola, a potem nie potrafią posortować listy według nazwiska. Pokażcie wynik sortowania na kolumnie z pełnym imieniem i nazwiskiem, gdzie Adam Mickiewicz trafia pod literę A.
Daty trafiają do tabeli w trzech formatach naraz, na przykład 12.10.2026, 12 października oraz 2026.10.12. Ustalcie jeden format przed rozpoczęciem pracy i sprawdźcie go w każdej parze, zanim wpiszą drugi rekord.
Uczniowie wskazują tytuł jako klucz, bo wydaje się jednoznaczny. Dopiszcie do tabeli drugi egzemplarz tej samej książki i poproście, żeby teraz znaleźli ten właściwy.
Rok wydania bywa wpisywany jako tekst, na przykład „2019 r.”. Taka komórka przestaje być liczbą: arkusz przy sortowaniu ustawia najpierw wszystkie liczby, a dopiero za nimi teksty, więc „2021 r.” ląduje za 2019, a filtr „rok większy niż 2018” w ogóle tego wiersza nie pokaże. Wymagajcie samej liczby i pokażcie różnicę na trzech wierszach, z których jeden ma dopisek.
Pary dopisują pola, których biblioteka nigdy nie będzie szukać, na przykład kolor okładki albo opinię czytelnika. Zadajcie przy każdym takim polu jedno pytanie: kto i po co będzie po nim wyszukiwał.

Warianty lekcji

Bez sprzętu i internetu

Każda para dostaje sześć kartek formatu A5, po jednej na książkę, oraz pasek papieru na nagłówki. Kartka jest rekordem, a pasek z podpisami pól wisi nad ławką jak nagłówek tabeli. Uczniowie zapisują na kartkach wartości pól w tej samej kolejności co na pasku, a potem wykonują na ławce trzy operacje: układają kartki według roku wydania, odkładają na bok wszystkie spoza działu lektury i szukają dwóch kartek o tym samym tytule. Na koniec nauczyciel prosi o wskazanie, która wartość na kartce nie powtarza się na żadnej innej. Wychodzi numer inwentarza, czyli klucz, i wniosek jest identyczny jak przy pracy na laptopach.

Dla szybszych uczniów

Para zauważa, że pola status i data_zwrotu opisują nie książkę, tylko wypożyczenie, i rozdziela dane na dwie tabele: ksiazki z polami nr_inwentarza, tytul, autor_nazwisko, autor_imie, rok_wydania, dzial oraz wypozyczenia z polami nr_wypozyczenia, nr_inwentarza, klasa_czytelnika, data_wypozyczenia, data_zwrotu. Para wskazuje pole, które łączy obie tabele, i wyjaśnia w dwóch zdaniach, dlaczego jedna książka może mieć wiele wypożyczeń, a jedno wypożyczenie dotyczy dokładnie jednej książki. Jeśli szkolna sieć przepuszcza takie narzędzia, para może sprawdzić swój projekt w edytorze SQLite działającym w przeglądarce bez zakładania konta, na przykład na sqliteonline.com, tworząc obie tabele i wpisując po dwa rekordy.

Przy trudnościach

Uczeń dostaje arkusz z gotowymi nagłówkami pól i jednym wpisanym rekordem jako wzorem. Przepisuje tylko trzy z sześciu opisów, a zlepione opisy ma w karcie pracy rozbite na części, każda w osobnej ramce i podpisana nazwą pola, więc rozpoznanie ich nie zależy od koloru wydruku. Typ danych wybiera z listy podpowiedzi: tekst, liczba całkowita, data. Zamiast projektować klucz samodzielnie, odpowiada na jedno pytanie: które z pól ma w każdym wierszu inną wartość.

Klucz do karty pracy

Klucz odpowiedzi do karty pracy jest w koncie nauczyciela i w PDF dla nauczyciela.

Kryteria oceny

Trzy poziomy dla każdej umiejętności. Opis mówi, co uczeń pokazuje, a nie ile punktów dostaje.

Kryteria oceny: umiejętność i opis trzech poziomów, podstawowego, dobrego i bardzo dobrego
Umiejętność	Podstawowy	Dobry	Bardzo dobry
Budowa tabeli w bazie danych	Uczeń wskazuje w gotowej tabeli, który wiersz jest rekordem, która kolumna polem i co jest wartością, oraz odróżnia nagłówek od wiersza z danymi.	Uczeń wyjaśnia własnymi słowami, dlaczego sortowanie i filtrowanie działa tylko po całym polu, i pokazuje to na przykładzie zlepionego opisu, który nie sortuje się po nazwisku.	Uczeń patrzy na nową sytuację, na przykład listę biletów samorządu, i sam wskazuje, które informacje muszą dostać osobne pola, uzasadniając to pytaniami, jakie będzie się zadawać tabeli.
Projekt pól i klucza	Uczeń rozbija zlepiony opis książki na osobne pola według wzoru z tablicy, nadaje im nazwy bez spacji i polskich znaków i przypisuje typ danych z listy: tekst, liczba całkowita, data.	Uczeń samodzielnie rozbija opisy zapisane w różnej kolejności i w różnych formatach, pilnuje jednego formatu w kolumnie i wskazuje numer inwentarza jako klucz, uzasadniając to regułą o niepowtarzalnej i niepustej wartości.	Uczeń przewiduje, które pole może przestać być kluczem w przyszłości, dobiera pole nadane specjalnie do identyfikacji, dodaje nowe pole z nazwą, typem i decyzją o pustej wartości, i zauważa, że status i data zwrotu opisują wypożyczenie, a nie książkę.

Pytania do dyskusji

Na podsumowanie lekcji. Nie mają jednej poprawnej odpowiedzi, chodzi o uzasadnienie.

Szkolny dziennik elektroniczny ma tabelę uczniów. Które pole jest tam kluczem i dlaczego nie może nim być imię i nazwisko, skoro w klasie nikt się nie powtarza?
Co jest gorsze dla biblioteki: tabela z za małą liczbą pól czy tabela z za dużą liczbą pól? Przy jakich pytaniach bibliotekarki każda z nich zawiedzie?
Dane w tabeli wpisuje wielu ludzi przez wiele lat. Jak zaprojektować pole status tak, żeby po pięciu latach nadal dało się po nim filtrować, mimo że każdy pisze trochę inaczej?

Częste pytania uczniów

Czym różni się baza danych od zwykłego arkusza kalkulacyjnego?

Po co numer inwentarza, skoro każda książka ma tytuł?

Czy muszę zakładać konto, żeby pracować na arkuszu?

Mini projekt na kolejne lekcje

Na 2 do 3 kolejne lekcje albo na kółko. Buduje na tym, co uczniowie zrobili dzisiaj.

Katalog wypożyczalni gier planszowych w świetlicy

Klasa projektuje i wypełnia dwie tabele dla szkolnej wypożyczalni gier: gry oraz wypozyczenia, według reguł z tej lekcji. Projekt na dwie do trzech kolejnych lekcji albo na kółko, w arkuszu kalkulacyjnym, bez zakładania kont. Buduje na lekcji: te same reguły pól, typów i klucza, ale na innych danych i z dwiema tabelami połączonymi wspólnym polem.

Etapy

Lekcja pierwsza: pary spisują dziesięć prawdziwych albo wymyślonych gier i projektują tabelę gry z polami nr_gry, tytul, wydawca, rok_wydania, liczba_graczy_max, kategoria, stan. Ustalają typy, jeden format w każdej kolumnie i stałą listę dla kategorii i stanu.
Lekcja druga: pary projektują tabelę wypozyczenia z polami nr_wypozyczenia, nr_gry, klasa, data_wypozyczenia, data_zwrotu i wpisują osiem wypożyczeń, w tym dwa tej samej gry. Sprawdzają, że nr_gry z pierwszej tabeli pozwala odnaleźć tytuł bez przepisywania go po raz drugi.
Lekcja trzecia albo kółko: klasa łączy tabele par w jeden wspólny arkusz, wykrywa powtórzone numery gier i różne pisownie w polu kategoria, naprawia je i wykonuje trzy zamówienia opiekuna świetlicy: gry dla więcej niż czterech osób, gry aktualnie wypożyczone, gry, których nikt nie wypożyczył od początku roku.
Prezentacja: każda para pokazuje jedno zamówienie wykonane sortowaniem i filtrem oraz wyjaśnia, dlaczego kluczem tabeli gry jest numer, a nie tytuł.

Co powstaje na końcu: Wspólny arkusz z dwiema tabelami, gotowy do użycia w świetlicy, oraz krótka instrukcja dla opiekuna: jak dopisać nową grę i nowe wypożyczenie, żeby nie złamać reguł tabeli.

Dla rodzica

Krótka wiadomość do przekazania przez dziennik albo do wydruku na wywiadówkę. Ten sam tekst jest w PDF „Kartka dla rodzica”.

Czego dziecko nauczyło się na tej lekcji: Wasze dziecko potrafi zamienić opis rzeczy zapisany jednym ciągiem w tabelę, w której każda informacja ma własną kolumnę, i wie, dlaczego rok wydania trzeba wpisać jako samą liczbę, a nie „2019 r.”. Umie też wskazać pole, które jednoznacznie odróżnia jeden egzemplarz od drugiego, tak jak numer inwentarza w bibliotece.

Pytanie na kolację: Gdybyśmy zrobili tabelę wszystkich naszych domowych książek albo gier, po czym rozpoznalibyśmy dwa egzemplarze tej samej rzeczy?

PDF dla rodzica: kartka dla rodzica, plik do pobrania

Wideo dla nauczyciela

Nagranie powstaje na podstawie tego skryptu. Do czasu publikacji wideo możecie przeczytać skrypt przed lekcją.

Czas	Treść
0:00 do 0:45	Przedstawiam cel lekcji dla nauczyciela. W 45 minut uczeń zaprojektuje tabelę szkolnej biblioteki, rozbije zlepiony opis książki na pola i wskaże klucz. Nie potrzebujecie systemu bazodanowego. Wystarczy arkusz kalkulacyjny na laptopie albo jeden arkusz w chmurze udostępniony przez Was linkiem z prawem edycji.
0:45 do 1:45	Zaczynacie od porażki, nie od definicji. Wyświetlacie arkusz z jedną kolumną, w której cały opis książki siedzi w jednej komórce, i prosicie dwóch uczniów o posortowanie listy według nazwiska autora. Wynik jest bez sensu, bo arkusz porównuje pierwsze litery całego ciągu. Zostawcie na tablicy pytanie, czego tej tabeli brakuje, i wróćcie do niego na końcu lekcji.
1:45 do 2:45	Wprowadzacie cztery słowa: tabela, rekord, pole, wartość. Rekord to wiersz, czyli jedna konkretna książka. Pole to kolumna, czyli ta sama informacja o wszystkich książkach. Uczniowie mylą te dwa pojęcia przez całą lekcję, jeśli nie pokażecie ich palcem na ekranie. Potem rozbijacie wspólnie z klasą pierwszy opis na osiem pól.
2:45 do 3:45	Omawiam typy danych. Rok wydania i numer inwentarza to liczby całkowite, tytuł i nazwisko to tekst, termin zwrotu to data, a status wybiera się ze stałej listy. Najczęstsza usterka w pracach uczniów to rok zapisany jako 2019 r., czyli tekst. Sortowanie przestaje wtedy działać i warto pokazać to na trzech wierszach.
3:45 do 5:00	Omawiam pracę uczniów. Pary mają cztery kroki: nagłówki z typami, przepisanie sześciu zlepionych opisów na rekordy, sortowanie i filtr, a na koniec pytanie o klucz. Opisy w karcie pracy są celowo zapisane w różnej kolejności i w różnych formatach dat, żeby uczeń musiał rozpoznać pola, a nie przepisywać mechanicznie.
5:00 do 5:55	Kluczowy moment lekcji to sprawdzenie klucza. Dopisujecie do tabeli drugi egzemplarz tej samej książki i pytacie, co się dzieje, jeśli kluczem miał być tytuł. Klasa sama stwierdza, że wartość się powtórzyła, więc tytuł odpada, a numer inwentarza zostaje. Tego wniosku nie podawajcie z góry, on musi wyjść od uczniów.
5:55 do 6:40	Podpowiadam warianty. Parze, która skończy wcześniej, dajcie rozdzielenie danych na dwie tabele, książki i wypożyczenia, oraz wskazanie pola łączącego. Uczniowi z trudnościami dajcie gotowe nagłówki, jeden wpisany rekord jako wzór i trzy opisy zamiast sześciu. Bez sprzętu ta sama lekcja działa na kartkach A5, gdzie kartka jest rekordem, a pasek nad ławką nagłówkiem tabeli.
6:40 do 7:00	Zamykam. Wynikiem lekcji nie jest wypełniona tabela, tylko trzy reguły, które uczeń potrafi powtórzyć: jedna informacja w jednym polu, jeden typ i format w całej kolumnie, klucz bez powtórzeń i bez pustych wartości. Na tych regułach stoi każdy dziennik, sklep internetowy i system biblioteczny.

Podoba się Wam ta lekcja?

Po uruchomieniu szkoły nauczyciel zapisuje przeprowadzenie lekcji jednym kliknięciem, a dyrektor dostaje z tego raport wykorzystania sprzętu.

Zgłoś szkołę do pilotażu